Odznaka wojenna dla jednostek trałowania min, polowania na okręty podwodne i ochrony
Odznaka Wojenna Floty była odznaką bojową niemieckiej marynarki wojennej podczas II wojny światowej. Została ustanowiona 31 sierpnia 1940 roku przez głównodowodzącego marynarki, wielkiego admirała dr. Ericha Raedera. Mogła być nadawana wszystkim członkom załóg trałowców, ścigaczy okrętów podwodnych i okrętów eskortowych. Odznaczenia pośmiertne nie były dozwolone. Często nazywana jest po prostu odznaką „Sapera”. Jest to najczęściej nadawana odznaka bojowa niemieckiej marynarki wojennej podczas II wojny światowej.
Projekt odznaki wojennej dla jednostek trałowania min, polowania na okręty podwodne i ochrony
Wysoka, owalna odznaka wykonana z metali nieżelaznych, a konkretnie z tombaku. Od 1943 roku była wykonywana głównie z cynku. W rzadkich przypadkach również z aluminium lub srebra (szt. 925). Odznaka przedstawia fontannę pośrodku, symbolizującą wybuchającą minę morską na środku oceanu. Otacza ją złoty wieniec dębowy zawiązany u dołu (typowy dla wszystkich odznak marynarki wojennej). W najwyższym punkcie pośrodku znajduje się niemiecki orzeł marynarki wojennej ze swastyką w szponach. Odznakę zaprojektował berliński grafik i rzeźbiarz Otto Placzek.
Najpopularniejszym producentem tej odznaki była firma Schwerin Berlin; odznaki te są oznaczone na odwrocie napisem „FEC. Adolf Bock Ausf. Schwerin Berlin”. Istnieje jednak kilku innych producentów.
Wymagania dotyczące nagrody
Oprócz ogólnych warunków dotyczących godności, dobrego zachowania i braku aresztowań w ciągu ostatnich 6 miesięcy, spełnione są następujące warunki szczególne:
– Udział w co najmniej trzech bitwach lub
– Specjalne uznanie za podróże w rejonie operacyjnym lub inne wybitne osiągnięcia indywidualne lub
– Udział w wyjątkowym przedsięwzięciu na zlecenie Dowódcy Floty lub Admirała Dowódcy
– 60 dni na morzu w celu wypełnienia zadań wojennych nałożonych na jednostkę, lub oczyszczanie pól minowych w ciągu 10 różnych dni, lub udział w 25 rejsach na zaminowanych terenach lub 25 dniach służby konwojowej, lub położenie 10 pól minowych itp.
– rozbitków z łodzi utraconej w wyniku działań wroga lub
– w szczególnych przypadkach rannym w akcji (z jednoczesnym przyznaniem Odznaka za ranę)
Sposób noszenia odznaki wojennej
Odznakę noszono jako przypinkę na lewej piersi. Jeśli noszący ją żołnierz otrzymał również Krzyż Żelazny I Klasy, Odznakę Wojenną Floty należało nosić pod Krzyżem Żelaznym. Dozwolone było noszenie maksymalnie dwóch odznak bojowych Kriegsmarine. Na przykład, Odznakę Wojenną za Trałowanie Min, Polowanie na Okręty Podwodne i Jednostki Eskortowe można było nosić razem z Odznaką Wojenną Okrętów Podwodnych , Odznaką Wojenną Niszczycieli , Odznaką Wojenną Krążowników Pomocniczych , Odznaką Wojenną Szybkiego Statku Szturmowego , Odznaką Wojenną Artylerii Morskiej i Odznaką Wojenną Floty.
Dokument
Nadanie odznaczenia odbywało się w formie certyfikatu z podpisem dowódcy jednostki i oficjalną pieczęcią jednostki. Odznaczenie odnotowywano w książeczce żołdu lub w ewidencji służby wojskowej.
Wartość i zakup
Ze względu na ogromną liczbę wariantów, wartość można ustalić jedynie indywidualnie. Pojedyncze odznaki mogą być warte od 50 do 150 euro, w zależności od wzoru. Obszerne zbiory, w tym dokumenty, fotografie itp., mogą być warte znacznie ponad 700 euro. Nawet pojedyncze dokumenty, pudełka, miniatury i zdjęcia osób je noszących są niezwykle interesujące dla kolekcjonerów militariów.
