Odznaka bojowa czołgów
Panzerkampfabzeichen (PKA) była odznaką służbową jednostek pancernych i grenadierów pancernych niemieckiego Wehrmachtu podczas II wojny światowej. Została ustanowiona 20 grudnia 1939 roku przez generała pułkownika Walthera von Brauchitscha, głównodowodzącego armii. Początkowo nosiła nazwę Panzerkampfwagenabzeichen (Odznaka Bojowego Wozu Pancernego), nawiązując do odznaki o tej samej nazwie z I wojny światowej. Jednak kilka miesięcy po jej ustanowieniu nazwa została zmieniona na Panzerkampfabzeichen.
Odznaka bojowa czołgu w kolorze srebrnym
Początkowo Odznaka Bojowa Pancerna była przyznawana wyłącznie w kolorze srebrnym. Otrzymywali ją wszyscy żołnierze korpusu pancernego, którzy wyróżnili się jako członkowie załogi czołgu w trzech różnych operacjach bojowych w ciągu trzech różnych dni. Załoga musiała aktywnie uczestniczyć w walce w każdym z tych trzech dni.
Odznaka bojowa czołgu w kolorze brązowym
Rosnące znaczenie grenadierów pancernych i innych jednostek wsparcia w trakcie wojny wymusiło konieczność stworzenia dla nich osobnej odznaki bojowej. Cel ten został osiągnięty dzięki ustanowieniu Brązowej Odznaki Bojowej Pancernej 1 czerwca 1940 roku, ponownie przez Naczelnego Dowódcę Armii, generała pułkownika Walthera von Brauchitscha.
Kryteria przyznania odznaki były podobne do tych dla srebrnej. Odbiorca musiał wykazać się w trzech różnych szturmach. Wymagało to wdarcia się na pozycje wroga z bronią w ręku. Brano również pod uwagę udział w patrolach rozpoznawczych i podobnych operacjach. Było to w pewnym stopniu porównywalne z Odznaką Szturmową.
Poziomy odznaki bojowej czołgu
Początkowo ustanowiona tylko w jednym stopniu, dalszy przebieg wojny wymusił konieczność stworzenia wyższych stopni Odznaki Bojowej za Pancerne (srebrnej i brązowej). Wynikało to z faktu, że coraz większa liczba członków korpusów pancernych i jednostek wsparcia przekraczała wymagania dotyczące Odznaki Bojowej za Pancerne. Dekretem z 22 czerwca 1943 roku Naczelne Dowództwo Armii ostatecznie zatwierdziło ich wprowadzenie.
Za 25 dni walki odznaka była teraz przyznawana z numerem „25”, za 50 dni z numerem „50”, itd. z numerami „75” i „100”. Planowano nawet wyższe stopnie, ale nie zostały one wdrożone przed końcem wojny. W rezultacie było łącznie pięć stopni Odznaki Bojowej Pancernej, każdy w kolorze srebrnym i brązowym:
- Poziom 1: Odznaka bojowa czołgu
- Druga klasa: Odznaka bojowa czołgu z 25 licencjami bojowymi
- Trzecia klasa: Odznaka bojowa czołgu z 50 licencjami bojowymi
- IV. Poziom: Odznaka bojowa czołgu z 75 licencjami bojowymi
- Klasa V: Odznaka bojowa czołgu ze 100 licencjami bojowymi
Projekt odznaki bojowej czołgu
Wysoka, owalna, ażurowa odznaka. Brzeg stanowi wieniec z liści dębu, zawiązany u dołu. W centrum wieńca znajduje się czołg poruszający się w prawo. Po prawej stronie, nad wieńcem z liści dębu, wystaje podwozie czołgu. Na szczycie wieńca znajduje się orzeł narodowy ze swastyką. Dostępny w wersji posrebrzanej lub brązowanej.
Numery odznak bojowych czołgów
Przyznano około 23 500 srebrnych i 14 200 brązowych odznak. Odznaczeni mogli również nabyć odznakę po okazaniu certyfikatu nadania lub książeczki płacowej z odpowiednim wpisem. W związku z tym rzeczywista liczba istniejących odznak jest prawdopodobnie znacznie wyższa.
Jak nosić odznakę bojową czołgu
Odznakę noszono po lewej stronie munduru, mniej więcej na wysokości kieszeni na piersi. Jeśli odznaczony posiadał również Krzyż Żelazny I Klasy, Odznakę Pancerną noszono poniżej Krzyża Żelaznego.
Wartość i zakup odznaki bojowej czołgu
Ze względu na dużą liczbę wariantów, wartość można ustalić wyłącznie indywidualnie. Prosta odznaka bojowa czołgu często nie jest warta więcej niż 150 euro, ale rzadkie warianty w bardzo dobrym stanie mogą kosztować nawet 1.000 euro.
Odznaki z numerem identyfikacyjnym są zazwyczaj droższe niż te bez niego. Ich cena zaczyna się od około 1.500 euro, ale może przekroczyć 10 000 euro w przypadku najwyższych poziomów. Duże pakiety, w tym certyfikaty, zdjęcia itp., naturalnie zawsze wiążą się z wyższą ceną.
