Generalnie można wyróżnić dwie podstawowe formy dokumentów:

1. Sam certyfikat to duży, bardzo starannie zaprojektowany i wykonany certyfikat wraz z teczką, która ma formę podwójnej kartki z grubego pergaminu w formacie 36 x 45 cm.
   Pergamin znajduje się w dużej teczce oprawionej w czerwoną skórę. Na zewnątrz teczki znajduje się wytłoczony złoty orzeł cesarski. Wnętrze teczki wyłożone jest pergaminem z cielęcej skóry. 
   Certyfikaty i foldery zostały wyprodukowane przez firmę Frieda Thiersch z Monachium.
   Ponieważ produkcja tych teczek była bardzo kosztowna, a liczba odznaczeń Krzyżem Rycerskim stale rosła, po kwietniu 1943 roku zaprzestano wręczania tych odznaczeń. Przekazanie teczek laureatom odroczono do czasu „ostatecznego zwycięstwa”.
2. Drugim rodzajem certyfikatu jest tzw. tymczasowy certyfikat nadania. Jest to prosty papierowy formularz w formacie DIN A5. Pierwotnie certyfikat ten miał służyć jedynie do czasu wydania teczki Krzyża Rycerskiego, ponieważ jej produkcja często trwała miesiącami. Po zakończeniu dystrybucji teczki w kwietniu 1943 roku, tymczasowy certyfikat nadania pozostał jedynym dokumentem potwierdzającym nadanie Krzyża Rycerskiego Żelaznego Krzyża.

W miarę trwania wojny, zwłaszcza pod koniec 1944/45 r., w obliczu coraz trudniejszej sytuacji zaopatrzeniowej, w pojedynczych przypadkach zaczęto wydawać improwizowane zaświadczenia własnościowe, ponieważ pierwotny formularz nie był już dostępny.