Odznaka honorowa za ochronę przed atakami powietrznymi, 2. klasa, lekka wersja aluminiowa

Odznaka Honorowa Ochrony Przeciwlotniczej 2. Klasy . Wykonana z aluminium (wersja lekka), odznaka jest w bardzo dobrym, nienoszonym stanie. Nie posiada znaku producenta, ale jest znaną i niezawodną odmianą. Jest przymocowana na wstążce za pomocą przyszytej szpilki. Średnica medalu: 38,8 mm.

• • Kształt i materiał: Okrągły medal, wykonany z aluminium (wersja lekka) lub cynku (wersja ciężka). Nie ma wersji wykonanych z metali nieżelaznych.
  • Strona przednia: Przedstawia lekko uniesioną, dużą swastykę stojącą na ostrzu. Otacza ją napis „Za Zasługi w Ochronie Przeciwlotniczej”. Napis ten otoczony jest oderwanym wieńcem z liści dębu, który z kolei otoczony jest gęstym wieńcem z liści dębu. Jest on zawiązany u dołu i składa się z dziewięciu liści dębu po każdej stronie.
  • Plecy: Rok „1938”, rok założenia
  • Zespół muzyczny: Medal noszono na jasnoszarej wstążce z cienkimi czarnymi, białymi i czerwonymi paskami po bokach.

• • Grupa docelowa: Nagroda była przeznaczona dla osób zaangażowanych w cywilną obronę przeciwlotniczą od 30 stycznia 1933 roku. Należeli do nich członkowie Ligi Obrony Powietrznej Rzeszy (RLB), Służby Bezpieczeństwa i Pomocniczej (SHD), zakładowych organizacji obrony przeciwlotniczej oraz ludność cywilna.
  • kryteria: Warunkiem koniecznym były wyjątkowe zasługi lub długotrwała, wierna służba w ochronie przeciwlotniczej. Podczas II wojny światowej odznaczenie to było coraz częściej przyznawane za odważne postępowanie w akcjach gaśniczych i ratowniczych po alianckich nalotach.

• Rząd wielkości: Dokładna liczba odznaczeń nie jest znana ze względu na wojnę. Eksperci i historycy szacują jednak, że liczba odznaczeń II klasy wynosi kilkaset tysięcy, ponieważ cywilna obrona przeciwlotnicza była organizacją masową, a praktyka ich przyznawania znacznie się rozszerzyła, szczególnie w drugiej połowie wojny.