Książka płac

Książeczka żołdu służyła jako dokument identyfikacyjny żołnierzy armii niemieckiej do 1945 roku. Pierwotnie służyła do otrzymywania żołdu, czyli pensji żołdowej, stąd nazwa „książeczka żołdu”.
Służył on jednocześnie jako dowód tożsamości dla władz cywilnych i dowód statusu kombatanta. Zapewniał on żołnierzowi ochronę wynikającą z międzynarodowego prawa humanitarnego i Konwencji Genewskich.

Co zostało wpisane do księgi płac?

Do książeczki żołdowej wpisywane były dane osobowe żołnierza: imię i nazwisko, data urodzenia, miejsce urodzenia, religia, wzrost, imiona rodziców itp. Książeczka dokumentowała karierę wojskową żołnierza, w tym awanse, jednostki, nagrody, kursy i szkolenia, odniesione rany itp. Ponadto stanowiła dowód otrzymanego sprzętu i odzieży, a w niektórych przypadkach także broni i prowiantu.

Gdzie była przechowywana książeczka płacowa?

Książeczka żołdu była częścią osobistego wyposażenia każdego żołnierza i musiała być zawsze przy sobie. Na żądanie należało ją okazać przełożonym wojskowym. Odpowiednikiem książeczki żołdu była książeczka służby wojskowej. W książeczce żołdu znajdowały się również wszystkie informacje zawarte w książeczce. Była przechowywana w macierzystej jednostce posiadacza w celu weryfikacji.

Wartość i zakup

Wartość wojskowej książeczki płacowej można ustalić wyłącznie indywidualnie. Jest ona zróżnicowana tak samo, jak sami właściciele. Oprócz stanu i kompletności, w dużej mierze zależy ona od wpisów, w szczególności od jednostki/rodzaju służby, stopnia i odznaczeń. Ze względu na dużą liczbę książeczek płacowych, zazwyczaj nie są one szczególnie cenne. Jednak pojedyncze książeczki płacowe, zwłaszcza należące do osób odznaczonych Krzyżem Rycerskim , mogą być warte znacznie ponad 1.000 euro.