Odznaka Rany
Odznaka za Rany była odznaczeniem wojskowym ustanowionym po raz pierwszy przez cesarza Wilhelma II 3 marca 1918 roku. Została odnowiona 22 maja 1939 roku przez Adolfa Hitlera dla niemieckich ochotników walczących w hiszpańskiej wojnie domowej. 1 września 1939 roku Adolf Hitler odnowił Odznakę za Rany na czas trwania II wojny światowej.
Projekt odznaki za ranę
Wysoka, owalna odznaka z niemieckim stalowym hełmem pośrodku i dwoma skrzyżowanymi mieczami z tyłu. Otacza ją wieniec laurowy zawiązany na kokardę u dołu. Przestrzeń między wieńcem, hełmem i mieczami jest granulowana lub, w przypadku wersji ażurowych, przezroczysta.
Dwie fundacje założone po 1918 roku również umieściły swastykę na stalowym hełmie.
Wersja morska przedstawia kotwicę pośrodku, a nad nią dwa skrzyżowane miecze otoczone łańcuchem kotwicznym. Tło jest ziarniste.
Wszystkie odznaki były nadawane w kolorze czarnym, srebrnym i złotym. Niektóre mają oznaczenia producenta na rewersie. Na przykład cyfra „30” oznacza Mennicę Wiedeńską.
Wymagania dotyczące przyznania Odznaki za Rany
Wszyscy żołnierze ranni w wyniku działań wroga, nie z własnej winy, w wyniku ostrzału własnego, lub doznający poważnych odmrożeń podczas walki, mogli ubiegać się o odznaczenie. Odznaka była przyznawana w kolorze czarnym za jedną lub dwie rany, w kolorze srebrnym za trzy lub cztery rany, a w kolorze złotym za pięć lub więcej ran. W przypadku ciężkich ran powodujących trwałe upośledzenie, poziomy mogły zostać pominięte. Na przykład, w przypadku trwałej ślepoty spowodowanej raną, nawet pierwszą, przyznawano Odznakę za Rany w kolorze złotym. Odznaka za Rany w kolorze srebrnym przyznawano za utratę ręki, nawet pierwszą ranę.
Sposób noszenia odznaki za rany
Odznakę noszono na lewej piersi, jeśli odznaczony był Krzyżem Żelaznym I Klasy, poniżej Krzyża Żelaznego. Natomiast noszono ją nad złotą odznaką partyjną lub różnymi odznakami sportowymi.
Wartość i zakup
Ze względu na ogromną liczbę wariantów, dokładną wartość można ustalić jedynie indywidualnie. Czarne i srebrne odznaki były przyznawane miliony razy i rzadko są warte więcej niż odpowiednio 20 i 50 euro. Złote odznaki mogą jednak czasami osiągać wartość kilkuset euro. Duże majątki, w tym certyfikaty, zdjęcia itp., mogą być warte znacznie ponad 1.000 euro.
